wtorek, 24 września 1929
 |
| Przejście graniczne Stołpce - Niegoreloje |
Pan Prezydent poświęcił wtorek 24 września 1929 roku na zwiedzanie nadgranicznych wsi i miasteczek, oddziałów KOP oraz osiedli osadników wojskowych. W podróży Panu Prezydentowi towarzyszyli wojewoda Zygmunt Beczkowicz, dowódca Korpusu Ochrony Pogranicza gen. Stanisław Tessaro-Zosik, dowódca Okręgu Korpusu (DOK) gen. Mieczysław Trojanowski, naczelnik wydziału bezpieczeństwa Władysław Pałosz, komendant policji insp. Rożkowski i naczelnik urzędu śledczego Radziejewski. Przed wyjazdem z Klecka Pan Prezydent udał się do szkoły tresury psów meldunkowo - śledczych KOP, gdzie z wielkim zainteresowaniem przyglądał się tresurze. Żegnany owacyjnie przez ludność Klecka, Dostojny Gość odjechał w dalszą drogę. Nieopisana radość ogarnęła mieszkańców nadgranicznych wsi i miasteczek na widok Przedstawiciela Majestatu Rzeczypospolitej. Ludność gromadziła się tłumnie przy bramach triumfalnych, wznoszących się niemal w każdej miejscowości, manifestując swoje uczucia przywiązania do Głowy Państwa i dziękując ze łzami w oczach Dostojnemu Gościowi, że raczył odwiedzić obywateli tych uboższych od innych okolic zakątków Rzeczypospolitej, ale niemal od innych połaci kraju pracujących z zapałem dla dobra Państwa. Godnym uwagi jest fakt, że tłumnie przybyli na powitanie przedstawiciele ludności białoruskiej i żydowskiej, składając Głowie Państwa wyrazu hołdu i zapewniając o swej lojalności dla Polski i gotowości współpracy dla jej chwały i potęgi.
O godz. 11.00 auto, wiozące Pana Prezydenta, otoczone szwadronem Korpusu Ochrony Pogranicza, zajechało przed bramę triumfalną miasta Stołpce. Wśród świstu syren fabrycznych oraz bicia dzwonów kościelnych i cerkiewnych przed bramą zgromadzili się przedstawiciele władz ze starostą Kulwieciem na czele, osadnicy oraz organizacje społeczne. Pan Prezydent przeszedł przed frontem kompanii honorowej oraz oddziałów strzelców i straży pożarnej, po czym wysłuchał mów powitalnych. Wśród entuzjastycznych okrzyków Pan Prezydent przeszedł wzdłuż szpalerów zgromadzonych organizacji i młodzieży i udał się do kościoła, zniszczonego w czasie wojny, a teraz odbudowywanego. Po zwiedzeniu kościoła Pan Prezydent odjechał do strażnicy KOP Nr 64 im. Mikołaja Kopernika w Borkowszczyźnie. Gdy auto Pana Prezydenta zajechało przed strażnicę, pluton honorowy sprezentował broń. Pan Prezydent dokładnie oglądnął strażnicę, po czym udał się nad samą granicę, obejrzał posterunek i przez dłuższą chwilę pozostał przy słupie granicznym Nr 762.
Gorąco powitało Pana Prezydenta miasteczko Rubieżewicze, położone o 800 metrów od granicy sowieckiej. Tutaj Pan Prezydent zwiedził koszary 2 kompanii 7 baonu KOP, gorąco przyjmowany przez żołnierzy. Dalszym etapem było miasteczko Iwieniec. Ludność powiatu, bez względu na narodowość, przekonania i wyznanie przybyła tłumnie złożyć hołd Pierwszemu Obywatelowi Rzeczypospolitej. Pan Prezydent udał się do urzędu gminnego, gdzie przyjął hołd miejscowych władz oraz delegacji z całego powiatu. Zwiedził też pokaz wyrobów przemysłu ludowego, a stamtąd udał się na śniadanie, wydane przez komitet obywatelski. W czasie deseru przemówił do Pana Prezydenta prezes komitetu przyjęcia, pan Benedykt Tyszkiewicz. O godz. 11.00 Pan Prezydent opuścił Iwieniec. Po drodze zwiedził szkołę w Nalibokach, po czym przejechał przez Puszczę Nalibocką, zatrzymał się nad jeziorem Kromań, imponująco oświetlonym przy pomocy ogni, rozpalonych wzdłuż brzegu i tutaj zasadził na pamiątkę swego pobytu drzewko. Po drodze do Szczorców Pan Prezydent obecny był na poświęceniu nowego mostu na Niemnie. Dostojny Gość przeciął wstęgę, po czym wraz z otoczeniem przeszedł przez most. Ostatnim etapem podróży Pana Prezydenta były Niechniewicze, gdzie Pan Prezydent zabawił przeszło godzinę w gościnie u osadników wojskowych. Wzruszający był moment pożegnania, gdy osadnicy poprosili Pana Prezydenta, by zasiadł w fotelu, po czym wziąwszy Go na ramiona, ponieśli do samochodu wśród niebywałego entuzjazmu i wiwatów. O godz. 21.00 Pan Prezydent przybył do Nowogródka, gdzie spożył w ścisłym gronie obiad,po którym udał się na spoczynek.
