We czwartek 19 września 1929 roku to ziemi nowogródzkiej przypadł zaszczyt goszczenia Włodarza Rzeczypospolitej. Panu Prezydentowi towarzyszą w podróży szef gabinetu wojskowego płk Głogowski, adiutanci: mjr Kazimierz Jurgielewicz, rotmistrz Wacław Calewski oraz naczelnik wydziału narodowościowego MSW Henryk Suchenek-Suchecki.
Już od granicy województwa białostockiego przejazd Pana Prezydenta dał sposobność ludności bez różnicy narodowości i wyznania zamanifestowania swego hołdu dla Majestatu Rzeczypospolitej, reprezentowanej w osobie P. Prezydenta. Wzdłuż drogi, we wszystkich niemal wioskach, ustawiono bramy triumfalne, przy których zgromadziły się tłumy z duchowieństwem wszystkich wyznań, przedstawicielami władz miejscowych, lokalne organizacje społeczne i kulturalne, hufce przysposobienia wojskowego, banderie konne, dziatwa zaś szkolna, tworząc długie szpalery, na widok zbliżającego się samochodu Pana Prezydenta, rzucała kwiaty. Młodzi i starzy spieszyli powitać Dostojnego Gościa karnym pokłonem i okrzykami „Niech żyje”. Rozgłośne echa tych okrzyków obwieszczały radosną nowinę okolicznym wioskom, iż Pan Prezydent jest już gościem ziemi, równie umiłowanej przez różne narody zamieszkujące ją i w zgodzie na niej pracujące. Zbratanie to i przykładne współżycie jaskrawo uwydatnia się w obliczu tej właśnie doniosłej chwili, kiedy na powitanie Najwyższego Dostojnika Państwa duchowieństwo wszystkich wyznań w imieniu współwyznawców składa Mu hołd.
Na granicy województwa białostockiego powitali Pana Prezydenta wojewoda Karol Kirst, zastępca dowódcy Okręgu Korpusu gen. Dobrodziecki, wojewódzki komendant policji Henryk Charlemagne i naczelnik wydziału bezpieczeństwa Józef Weingarten. O godz. 10.30 Pan Prezydent zatrzymał się w Ostrowi Mazowieckiej. Po przejściu, przy dźwiękach hymnu narodowego, przed frontem kompanii honorowej Szkoły Podchorążych, Pan Prezydent udał się do nowo wzniesionego sumptem sejmiku powiatowego gmachu gimnazjum imienia Pana Prezydenta, gdzie kanonik Ciesielski dokonał poświęcenia samego gmachu oraz tablicy erekcyjnej, wmurowanej w westybulu na pamiątkę pobytu Pana Prezydenta. Pan Prezydent zwiedził sale wykładowe i wpisał się do księgi pamiątkowej. W dalszej drodze do Białegostoku Pan Prezydent stał się przedmiotem gorących owacji ze strony ludności w Zambrowie, Złotorii i Żółtkach, gdzie zatrzymywał się przy bramach triumfalnych, odbierając hołdy mieszkańców. Przy wjeździe do Białegostoku u bramy triumfalnej ustawiona była kompania honorowa 42 Pułku Piechoty z orkiestrą oraz szwadronem 10 Pułku Ułanów. W imieniu miasta powitał Pana Prezydenta chlebem i solą burmistrz Wincenty Hermanowski, po czym wojewoda Kirst przedstawił Panu Prezydentowi naczelników II instancji. Wzdłuż ulic ciągnęły się długie szpalery dziatwy szkolnej. Miasto przybrało świąteczny wygląd, wszystkie domy udekorowano flagami i zielenią, na balkonach zawieszono dywany. Po śniadaniu wydanym przez wojewodę Kirsta Pan Prezydent udał się w drogę do Słonima, zatrzymując się na krótko w Wołkowysku, gdzie zwiedził rzeźnię. Na granicy województwa nowogródzkiego oczekiwali Pana Prezydenta wojewoda Zygmunt Beczkowicz, dowódca O.K. IX gen. Trojanowski, dowódca 20 Dywizji Piechoty gen. Olgierd Pożerski i inni. Pan Prezydent po przejściu przed frontem kompanii honorowej 79 Pułku Piechoty przy dźwiękach hymnu narodowego udał się do mieszkania starosty, gdzie odbył się obiad. Wieczorem Pan Prezydent obecny był na przedstawieniu misterium „Odpust w Żyrowicach”, pióra Charkiewicza, wykonanym na dziedzińcu Urzędu starościńskiego. Odtworzenie dawnego odpustu w Żyrowicach, gdzie znajduje się obraz cudowny Matki Boskiej, z zachowaniem wszelkich akcesoriów historycznych, wywarł na widzach szczególnie silne wrażenie. Po przedstawieniu Pan Prezydent udał się na nocleg do specjalnie przygotowanych pokojów w mieszkaniu starosty.
 |
| Klasztor w Żyrowicach |
